 |
|
Ποιότητα ζωής, ποιότητα τροφής
'Οταν η γαστρονομία γίνεται κίνημα
του Κάρλο Πετρίνι*
Το κίνημα "Slow Food" ("αργό γεύμα", σε αντιπαράθεση με το "fast-food", το γρήγορο γεύμα) είναι στρατευμένο εδώ και μία δεκαετία στη διαμόρφωση μιας διαφορετικής προσέγγισης της γαστρονομίας.
Η θέση που αναπτύσσεται εδώ είναι απλή: η γαστρονομία ανήκει στο πεδίο των επιστημών, της πολιτικής και της κουλτούρας. Αντίθετα με το τι πιστεύουμε γι' αυτήν, μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για τη διεκδίκηση πολιτισμικών ταυτοτήτων, καθώς και προνομιακό σχέδιο για την αντιπαράθεση με την τρέχουσα διαδικασία της παγκοσμιοποίησης.
Γιατί δεν είναι καθόλου κακό να εκτιμά κανείς τις ηδονές του ουρανίσκου, θεμελιώδους βάσης της γαστρονομικής γνώσης και βασικού στοιχείου για μία ποιοτική ζωή. Το κίνημα Slow Food (www.slow-food.com) δημιουργήθηκε "για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απολαυστική διατροφή".
Ορισμένοι ακτιβιστές, συχνά αριστεροί, ταράζονται με τέτοιου είδους δηλώσεις, τις οποίες προσομοιάζουν με συμπτώματα "αστικής παρακμής" ή "εκφυλισμένης επικούρειας φιλοσοφίας". Κάποιες αποσαφηνίσεις κρίνονται, λοιπόν, απαραίτητες.
Καταρχήν, όταν μιλάμε για γαστρονομία, δεν επικαλούμαστε μονάχα την ευχαρίστηση. Σύμφωνα με τον βασικό της θεωρητικό, τον Ανθελμο Μπριγιά-Σαβαρέν (1755-1826), συγγραφέα του βιβλίου "Φυσιολογία της γεύσης" (1826), η γαστρονομία είναι η "ορθολογική γνώση όλων όσων σχετίζονται με τον άνθρωπο και με το πώς αυτός τρέφεται".
Εκκινώντας από αυτόν τον απλό ορισμό, με λίγη διανοητική προσπάθεια, μπορούμε να καταλάβουμε ότι η γαστρονομία θέτει εκ νέου την τροφή στο επίκεντρο του συλλογικού ενδιαφέροντος...
* Ιδρυτής και πρόεδρος του κινήματος Slow Food. Εμπνευστής του δικτύου Terra Madre.
Διάβασε ολόκληρο το άρθρο του Κάρλο Πετρίνι...
"Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" / 3.9.2006
Συζήτησε μαζί μας για το παραπάνω άρθρο...
"Ευ ζην κοινότητα"
|
|
